|
|
سنتز نانو ذرات متخلخل اکسید آهن و بررسی اثرات زیستی آن بر روی سلولهای لنفوسیتی و سلول های لوسمی میلوئیدی مزمن (562k)
|
|
|
|
|
نویسنده
|
محرابی معصومه ,فائزی قاسمی محمد ,راستی بهنام ,فلاحتی مجتبی ,میرزایی امیر
|
منبع
|
زيست شناسي كاربردي - 1400 - دوره : 34 - شماره : 1 - صفحه:148 -162
|
چکیده
|
نانو ذرات اکسید آهن متخلخل کاربردهای مختلفی در صنایع پزشکی و دارویی دارند بنابراین بررسی اثرات آنها روی سلولهای سرطانی بسیار مهم میتواند باشد. بر این اساس، هدف از این مطالعه سنتز نانو ذرات اکسید آهن متخلخل و مقایسه تاثیر آنها بین سلولهای لنفوسیتی و سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن (562k) است. نانو ذرات اکسید آهن متخلخل توسط روش هیدروترمال ساخته شد و توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری موردبررسی قرار گرفتند اثر غلظتهای مختلف از این نانو ذرات بر روی سلولهای لنفوسیتی و سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن (562k) با بهکارگیری آزمون mtt و تجزیهوتحلیل فلوسایتومتری بررسی شد؛ مطالعه های پراش اشعه x ، میکروسکوپ الکترونی عبوری و هیستوگرام پراکندگی نور پویا((dynamic light scattering ساختهشدن نانو ذرات اکسید آهن متخلخل را تائید کرد. این نتایج نشان داد نانو ذرات به شکل کروی با قطر متوسط حدود 100 نانومتر میباشند؛ نتایج آزمون mtt آشکار کرد که نانو ذرات اکسید آهن متخلخل باعث کاهش حیات سلولها وابسته به دوز میشوند، این سمیت در سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن نسبت به سلولهای لنفوسیتی بیشتر بود. پس از مشخص شدن غلظت 50ic نانو ذرات اکسید آهن متخلخل، تجزیهوتحلیل فلوسایتومتری بهمنظور بررسی مرگ برنامهریزیشده سلولی (آپوپتوزیس) بر روی سلولهای لنفوسیتی و سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن ؛ در مقایسه با سلولهای بدون تیمار( کنترل)، انجام پذیرفت. میزان مرگ برنامهریزیشده و نکروز در سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن تیمار شده توسط نانو ذرات اکسید آهن متخلخل نسبت به سلولهای لنفوسیتی بهمراتب بیشتر بود. میتوان استنباط کرد که نانو ذرات اکسید آهن متخلخل بهعنوان عوامل ضد سرطان محتمل استفاده شوند.
|
کلیدواژه
|
سلولهای لوسمی میلوئیدی مزمن (562 k)، سلولهای لنفوسیتی، فلوسایتومتری، مرگ برنامهریزیشده سلولی، نانو ذرات اکسید آهن متخلخل
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان, دانشکده علوم پایه, گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان, دانشکده علوم پایه, گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان, دانشکده علوم پایه, گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران, دانشکده علوم پیشرفته, دانشکده پزشکی, گروه نانوتکنولوژی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند, گروه زیست شناسی, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Mesoporous iron oxide nanoparticle synthesis: Study of its biological effects on lymphocytes and chronic myelogenous leukemia cells K562
|
|
|
Authors
|
Mehrabi Masoumeh ,Faezi Ghasemi Mohammad ,Rasti Behnam ,Falahati Mojtaba ,Mirzaie Amir
|
Abstract
|
Mesoporous iron oxide nanoparticles (MIONPs) have various applications in the medical and pharmaceutical industries. Therefore, investigating their effects on cancer cells could be of great essence. Accordingly, the aim of this study was to synthesize MIONPs and to compare their effect between lymphocytes and chronic myeloid leukemia cells (K562). MIONPs were made by the hydrothermal method and examined by scanning and transmission electron microscopy. The effects of different concentrations of MIONPs on lymphocytes and chronic myeloid leukemia cells (K562) were then investigated using MTT and flow cytometry (FCM) approaches. Xray diffraction, transmission electron microscope, and dynamic light scattering (DLS) analysis verified the synthesis of MIONPs. The results showed that the nanoparticles were spherical in shape with an average diameter of about 100 nanometres. The results of the MTT test showed that the MIONPs reduced the life of the cells in a dosedependent manner, although this toxicity was higher for the chronic myeloid leukemia cells (K562) compared to the lymphocytes. After the determination of IC50 concentration for MIONPs, flow cytometry was performed to investigate the programmed cell death (apoptosis) on chronic myeloid leukemia and lymphocytes cells.The rate of programmed death and necrosis in chronic myeloid leukemia cells treated with MIONPs was much higher than in lymphocytes. As a result, it can be concluded that porous iron oxide nanoparticles can be used as a possible anticancer agents.
|
Keywords
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|