تعیین اثر درمان و عوامل موثر بر بقا در بیماران مبتلا به سرطان معده تحت عمل جراحی و تحت شیمی‌درمانی

بحث و نتیجه گیری: توجه به ویژگی های دموگرافیک و پاتولوژیک بیماران و تعیین ریسک فاکتورهای مرتبط در موفقیت درمان و افزایش بقا موثر است ولیکن برای تعیین اثر علی درمان بایستی از کارآزمایی های بالینی کنترل شده برای حذف اثرات مرتبط با درمان استفاده کرد. مواد و روش ها: یک مطالعه همگروهی تاریخی بر روی 181 بیمار تحت شیمی درمانی (گروه 1) و 201 بیمار تحت جراحی (گروه 2) انجام شد. اثر متغیرهای دموگرافیکی، کلینیکی و پاتولوژیکی بر بقا در دو گروه درمانی با استفاده از آزمون لگرتبه و مدل مخاطرات متناسب کاکس ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزارspss16 انجام شد. یافته ها: 56 بیمار گروه اول و 69 بیمار گروه دوم تا پایان مطالعه فوت شدند. میانه ی بقای بیماران گروه اول و دوم بترتیب 19 و 28 ماه بود. تاًثیر متغیرهای سن تشخیص و درجه تمایزیافتگی تومور بر بقای گروه اول و جنس و مرحله بیماری بر بقای گروه دوم معنی دار شدند (05/0p<). مقدمه: جراحی به عنوان مهمترین روش درمان بیماران سرطان معده مطرح بوده و شیمی درمانی و رادیوتراپی نیز به عنوان درمان کمکی پس از جراحی در این بیماران حین عمل و پس از عمل برای کاهش عود موضعی و متاستاز مورد استفاده قرار می گیرد. هدف این مطالعه مقایسه بقا و ویژگی های بیماران جراحی شده با بیمارانی که شیمی درمانی دریافت کرده اند می باشد.

Determination of treatment effect on survival of gastric cancer patients under surgery and chemotherapy

Background : Surgery is the most important treatment in gastric cancer (GC) patients and also chemotherapy and radiotherapy are used as adjuvant and/or neoadjuvant therapies for reducing locally relapse and metastasis. This study aimed to compare patients' survival and affected factors in this two treatment groups. Materials and Methods: This historical cohort study was conducted on 181 patients underwent chemotherapy (group 1) and 201 patients underwent surgery (group 2). The effect of demographic, clinical and pathological risk factors on patients' survival was assessed by logrank test and Cox Proportional Hazard (CPH) model. Data were analyzed using SPSS16. Results: Fifty and six patients (30.6%) in surgery group and 69 patients (34.3%) in chemotherapy group passed atoay death by the end of the study. The median survival time in two groups was 19 and 28 months, respectively. Age at diagnosis and tumor grade in surgery group, and gender and pathologic stage in chemotherapy group were significant (p<0.05). Conclusion: Demographic and pathological characteristics of patients are the significant determinant of treatment success and increasing survival, however, assessing the causal effect of treatments on survival will be well achieved via controlled clinical trials through which the effects of confounders can be controlled.